شمارهٔ ۱۳۲ امیر پازواری
تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
الهی تره هشت و چهار، به یار بو!
ته نوکر و چاکر، به هزار هزار بو!
ز تره دو هزار باز به وقت شکار بو!
تا سال و مه و مشتری ته همکار بو،
ته دوست و ته رفعتْ به خُورِ قرار بو!
تا هفتمْ زمین، گو سَمَکْ ره سوار بو،
تا اونروز به ظاهر، تنه گیر و دار بو!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
تا گردش آسمانها و چرخ گردنده برقرار باشد، / الهی هشت و چهار یار و پشتیبان تو باد! نوکر و چاکر تو، هزارها باد! / تو را دو هزار باز بههنگام شکار باد! تا سال و ماه و مشتری همکار تو باشند، / دولت و رفعت تو همقرین خورشید باد! تا در هفتمین طبقهی زمینگاو، سوار بر ماهی باشد، / تا آن روز، گیر و دار تو آشکار و هویدا باد!