شمارهٔ ۱۳۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

که دیده است که روی برف، آتش گُل‌گون باشد ؟ / و آتش شعله‌ور باشد و برف آب نشود؟! خط را بنمای، چهره‌ی تو مانند ماه نو است / در شگفتم که ریحان چگونه در آتش می‌روید؟! شگفتی نیست اگر کسی بگوید جای مشک در ختا است / در دلک (یا درون) یاسمین تو چیزی اثر نمی‌کند [کسی ندید که] در گلستان تازه رسته، بنفشه بروید! / در شگفتم که سنبل چگونه در آتش می‌روید؟! آن خطِ بر چهره نیست که تو ماه نویی / در شگفتم که ریحان چگونه بر روی خطّ می‌روید؟!