شمارهٔ ۱۴۲ امیر پازواری
لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
کیجا سَرْگردُونْ بَکردی تهْ اِمارهْ
یعقوبصفت دیدْگونْ منهْ خینْوارهْ
مرهْ یُوسفِ پیراهَنْ یادْگارهْ
حسن و حسین، هر دْ عَرْشِ گوشوارهْ
اَزْ دَسِّ فلکْ جُومهْ بَکرْدبونْ پارهْ
شاه دریاوار، ته کرم بیشمارهْ
کرم بکنْ که بَندهْ امیدْوٰارهْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
لام «ل» و جیم «ج» و کاف «ک» تو را خریدار بسیار است / دخترا! تو ما را سرگردان کردی دیدگان من یعقوبوار خون میبارد / مرا پیراهن یوسف یادگار است حسن و حسین، هر دو گوشوارهی عرشند / از دست فلک جامه خویش را چاک کرده اند ای شاه! دریابار (دریاوار)، بخشش تو بیشمار است / کرم کن که بنده به تو امیدوار است