شمارهٔ ۱۴۸ امیر پازواری
امیر گنه که پایِ چنار خجیره
آوازِ قرآنْ، نومِ جبّارْ خجیره
چَهْ چَهِ بلبلْ، خویِ نپار خجیره
آوازِ قرآنْ، شام و نهارْ خجیره
نمازْ بَکردِنْ روزه‌دارْ خجیره
ایمونْ‌دارْ آدمِ کاروبار خجیره
عاشقْ‌ره مدامْ ناله‌ی زار خجیره
میونِ خجیرون، زلفه‌دار خجیره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید که: پای درخت چنار نیکوست / آواز (قرائت) قرآن در شام و نهار (شب و روز) نیکوست چهچهْ هزار آوا و آرمیدن در نپار نیکوست / آواز (قرائت) قرآن در شب و روز نیکوست نماز گزاردن روزه‌دار نیکوست / کاروبار آدم مؤمن نیکوست عاشق را همواره ناله و زاری برازنده است / در میان‌زیبایان، آن‌که زلف دارد زیباست