شمارهٔ ۱۴۹ امیر پازواری
سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
ته غنچهْ دهونِ گفتوگو خجیره
تنها نه همینْ ته خُلق و خُو خجیره،
نه سر تا به پا، مه چشمِ سو، خجیره
مشتری سؤالْ، تاقِ ابرو خجیره
به دشتِ ختا، خَیْلِ آهو خجیره
ته گلْ ورقِ سلسلهْ مو خجیره
ته باغِ بهشتِ رنگ و بو خجیره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ای سروستان! بوی بادرنگ تو نیکوست / گفتوگوی دهان غنچهی تو نیکوست تنها نه همین خلق و خوی تو زیباست، /ای نور چشم من! سر تا به پای تو زیباست ای پیشانی مشتری، تاق ابرویت زیباست / در دشت ختا (چهرهی تو)، رمهی آهو زیباست بر روی چون برگ گل تو، زنجیر مو زیباست / رنگ و بوی باغ بهشت تو نیکوست