شمارهٔ ۱۵ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

‌ای که گیسوی تو مانند کمند مشکین، چانه‌ی تو نقره‌گون و لبانت چون یاقوت سرخ‌فام است، تو نیروی وجود و هستی و خوراک جانبخش دل من هستی. مانند هاروتف وارونه در چاه زنخدان تو آویخته‌ام / و چشم به راه قوت (تغذیه) از لب تو هستم امیر می‌گوید: برای عشق تو، سوزان و سوزان، می‌گذرانم / چون سمندری که هاروت‌وار در آستانه‌ی درگاه تو افتاده باشد رشته‌ی زندگی‌ام را مانند کرم ابریشم در پیله گم کرده‌ام / الهی سوزاننده‌ام، مانند من سوزان و آتشین به‌سر ببرد