شمارهٔ ۱۵۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

بر سر گل سرخ، غنچه‌ی تازه‌ای رسته که خال است / به دور چهره‌ی ماه‌وش، اثر خط عنبرین هویداست هر تار موی تو برابر خراج کشور یمن است / امیر است که شیدای و واله‌ی خط و خال تست نرگس شاداب تو با تیر دوشاخه مرا می‌زند / دل من مانند همان چهره‌ی گُل‌فام تو (خونین) است آن زلف تست که هزار چین و شکن دارد و پرشاخه است / من به خود می‌گویم (می‌نازم) که آن خلخال گردن من است