شمارهٔ ۱۶۲ امیر پازواری
اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
ته دْشمنُونْ ره کارْ به نفاقْ بوییه
آصْف صفتْ ته دَرْ اِرَم باغْ بوییه
عُطاردْ تنه خنه بُراقْ بوییه
تنه دشمنِ کارْ به فراقْ بوییه
حاتمْ سفرهْ دارِته اُتاقْ بوییه
وزْ به دَنی ته کرمْ طاقْ بَوییهْ
سَرْآمدِ مَردمْ عراقْ بوییهْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امروز بخشندگی تو در جهان یکتا و یگانه شده است / [و آن بخشندگی] سرآمد مردم عراق شده است دارایی و دولت تو با خانه‌ات هم‌راه و یگانه شده است / کار دشمنان تو به پراکندگی و نفاق کشیده شده است آصف‌آسا، درگاه تو چون درگاه باغ بهشت شده است / عطارد در خانه‌ی تو مانند بُراق شده است کار دشمن تو به جدایی و پراکندگی کشیده شد / حاتم طایی سفره‌دار اتاق تو شده است