شمارهٔ ۱۶۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

یاری دارم که کمرش چون تازیانه باریک است / هر کس آن‌گونه یار داشته باشد، دیگر غم او چیست؟ یارا، بالایت سروآسا و کمرت چون تازیانه است / غم‌گساری چون تو دارم، غم من از چیست؟ هر کس که گل باغ تو را چیده باشد / اگر سر را (فدا) برای تو نداده باشد، همتای سگ است غنچه‌ی گل نشکفته مانند دل من است / نمی‌دانم آرزوی دوست من به چه چیز است؟