شمارهٔ ۱۷۱ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

باز سرمست است که چهره از دریچه برون افکنده / خون هزار عاشق را در آنجا فروریخته امیر می‌گوید:‌ای دسته‌ی گل سرخ من! / دیو را آن شایستگی نیست که با پری سودا کند کاری مکن که دل از تو برنجد / کاری بکن که دوست با تو شادی کند تو آن پریوشی که دیو از نزد تو می‌گریزد / روا نیست که دیو با پری سودا کند