شمارهٔ ۱۷۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

موی تو سلسله به سلسله و خم به خم دارد / و هر خم آن صد هزار چین و شکن بر روی تو نمایان کرد هر کسی که شربت عشق روی تو را چشیده باشد / مانند من مست شربت عشق روز اَلَست تو نیست پیشانی‌ات چون ماه (تابان)، چشمت خماری، ابرویت کمانی است / دو گونه‌ات خوروش است که به گیتی نور افشاندی ایزد هر دم برای تماشا به‌سوی تو می‌آید / عُطارد هر شب تا به روز، ستایش‌گر تست