شمارهٔ ۱۷۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: من عاشق گوشه‌ی چشم تو هستم / دلم در گذرگاه تو، پیکان تیر (آن چشم) خورده است مدت زمانی است که از کار و بار تو در شگفتم / با یک کرشمه‌ی تو هزار کس جان می‌سپارند دو گیسوی عنبرین تو به دور رخ گُل‌عذار تو قرار دارند / کفر «زلف» به دور ایمان «چهره» تو بارو کشیده است خیلی وقت است که دل من به چاهسار (چاله‌ی زنخ) تو فروافتاده / گویا در ته آن چاه، به انتظار تو جان باخته است برگردان به نظم گفت امیر: عاشقم به گوشه‌ی خمار تو تیر خدنگ خورده دل، در گذر گذار تو دیرزمان به حیرتم از همه کار و بار تو می‌شودی هزار کس، به غمزه جان‌سپار تو دو عنبرت به دور رخ، آن رخ گُل‌عذار تو کفر حصار زد به ایمان و به روزگار تو دیرزمان فتاده دل، در ته چاه‌سار تو در بن چاه گوئیا مرده در انتظار تو