شمارهٔ ۱۹۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

گل چیست که مانند بوی چهره‌ی تو ببوید؟ / مانند آن چهره‌ی یاسمن‌گون تو را کسی نشان نداده است آن ماه، کی، برابر چهره‌ی تو می‌شود؟ / آخر هر روی ناشسته‌ای را چه کسی خورشید خطاب می‌کند؟ ای دسته‌ی گل، اگر تو صد ساله بشوی / و کمند مشکین تو، چون برف سفید شود، اگر دست‌ها از مهرورزی به تو پاک شسته شود، / در آن‌هنگام مهر تو ماه نو را می‌ورزم.