شمارهٔ ۱۹۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در آفتاب قدم مزن تا خورشید بر تو نتابد / می‌ترسم که خورشید بدن تو را بتاباند (بسوزاند) فدای بدن تو شوم، به آن آب دریا مزن / آب دریا شور است، می‌ترسم تن تو به خارش آید (افتد) نور روی تو اگر بر سر خورشید بتابد / خورشید ذرّه است، و ذرّه را تابشی نیست بوی تو چون بوی گل درختا انباشته است / و صد نافه‌ی آهو، بدان بوی تو، می‌بوید