شمارهٔ ۲۰۰ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ای دسته‌ی گل! هر بار که به نزد من می‌آیی / صد تیر به جانم می‌زنی: که بی‌وفا هستی! سوگند می‌خورم به چهره‌ی ماه‌وش و بالای تو (والای تو) / که غیر از تو کسی به دل من راه نخواهد یافت تو شاه خوبانی و بنده گدای درگاه تو هستم / تو مانند شاه محمودی و من ایاز تو هستم خوبان و زیبایان از پیر و جوان / زنده نباشند اگر به درگاه تو پناه نیاورند