شمارهٔ ۲۰۶ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سام نیرم، زال و رستم و گودرز و کی کو؟ (کجایند؟) / غباد و جمشید جم و کی کاووس کو؟ (کجایند؟) فرامرز کو، سهراب و اسب وی کو؟ / برزو کو، همه‌ی آنان پیاپی از جهان رفتند ای دوست با یک شیشه‌ی می‌بیا! / که تو می‌بنوشی و من چهره‌ی (می آلود) تو را تماشا کنم صد حاتم طایی (در جوان‌مردی) نیازمند درگاه تو هستند / خورشید پی در پی شرمسار از چهره‌ی ماه‌وش تست سام نیرم، زال و رستم کو و کو گودرز کی؟ کو غباد (قباد) و گو چه شد جمشید و کو کاووس کی؟ کو فرامرز و چه شد سهراب و کو آن اسب وی؟ کو دگر برزو همه رفتند هر یک پی به پی هان بیا‌ای دوست نزد من تو با یک جام می تو بنوشی، من به چهرت بنگرم‌ای نیک پی آستانت را بود محتاج صد کس هم‌چو طی خور بود شرمنده از روی مه تو پی به پی