شمارهٔ ۲۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: شب و روز از این درد می‌میرم / که فلک زشت جولانگاه، به من این نرد را باخته است یار که گل رخساره را زرد زرد می‌کند، / نمی‌پرسد دل را برای چه کسی به هدیه آوردی مگر کسی نباشد که درد عشق را نکشیده باشد / و الا تو می‌دانی که دل من برای عشق تو گرفتار درد است الهی‌ای فلک! کار و بار تو پرت و گسسته شود / زیراکه بسیاری از خانه‌های گرم را به سردی کشانده‌ای