شمارهٔ ۳۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

من سوخته‌ی عشقم، دل سوخته‌ام را میازار / دل سوخته‌ی من روشنی نمی‌بخشد،‌ای دل‌آزار! این شیوه‌ی دوستی نیست که با رقیب به سر می‌بری،‌ای گُل‌نار! / به خدا سوگند که این کار، خدا را خوش نمی‌آید چه می‌دانستم که کار من بی تو، این‌گونه می‌شود / چه کسی می‌گفت که روز روشن من، شب تیره و تار می‌شود؟ غم و درد و اندوه، هر سه بر دلم بار شده است / زودتر به حالم برس تا دردم بهبود یابد