شمارهٔ ۴۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مرا که یاری نکرده‌ای، چرا می‌گویی بس است؟ / مرا عاشق ناآرام و مدهوش ساخته‌ای (نموده‌ای) اکنون که دست تو به دستم رسید، / آن را به کمر شاه مردان می‌اندازم و بدان می‌پیوندم سرمست و پیشانی مست و زنخدان تو مست است / در مست و دیوار مست و دروازه‌ی تو مست است هرچند که این‌همه کس داری، حال مرا هم بپرس (وارسی کن) / یارب که کسی گرفتار عشق تو نشود