شمارهٔ ۵۶ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امروز آواز (صلای) دل‌بر به گوشم رسید / بی بنگ و شراب، دز دَم (در آن) بی‌هوش شدم شربت (شهد) لب تو را هر کس بنوشد / مانند خضر، عمر ابدی می‌یابد و مرگ را فراموش می‌کند آن‌گاه که غم تو با من هم‌آغوش می‌شد / ناله‌ی من در عرش به گوش فرشتگان می‌رسید هر شب که عشق تو با من هم‌آغوش می‌شود / فریاد من در عرش به گوش فرشتگان می‌رسد روا نمی‌دارم که آوای غم تو را کسی بشنود / بارِ غم تو اگر سی من باشد، آن را بدوش خود می‌کشم