شمارهٔ ۵۳ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

(حرف) ش، شاد می‌شوم آن دم که دوستم از در درآید، / و هر دو سوی زلف را افشان نماید (هر دو زلف تو پر بها و شایستگی ویژه دارد) سی تیر خدنگ را دوست من می‌ساید، / و برای کشتن من به سرایم (به سراغم) می‌آید (حرف) ص، وقتی بار من صورت خود را بخوبی آرایش نماید / مانند ماه چهارده شبه می‌نماید، یار من وقتی دوستم غنچه‌ی لبان خود را بگشاید، / بر هوش و خردم می‌افزاید برگردان شعر به پارسی شین، شاد شوم ز در درآید یارم زلف از دو طرف عیان نماید یارم سی تیر خدنگ را بساید یارم بهر قتلم به خانه آید یارم آرایش چهره گر نماید یارم چون ماه تمام می‌نماید یارم چون غنچه، لبان خود گشاید یارم هوش و خرد مرا فزاید یارم