شمارهٔ ۵۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

که می‌گفت که روی برف آتش بریزد، شعله‌ور می‌شود! / و زنگیان در آن آشکار شوند و بوسه بر آتش زنند! ای سرو بالای من! من از چهره‌ی تو در شگفتم / زیرا نه برف آب می‌شود نه آتش آن خاموش می‌شود اگر دل من از سنگ است، اشک چشم من از چیست؟ / دل من آب شده، چرا آتش درونم خاموش نمی‌شود؟ ای سروبالای من! در شگفتم از این‌که، / آب از درون سنگ می‌جوشد، ولی سنگ دارای آتش است