شمارهٔ ۶۳ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

چهره‌ی تو را دیدم و از هوش رفتم / دو کمند مشکین خود را بر بناگوش فرو هشتی (افشاندی) هر گاه که آتش وصالم برافروزد / از آن آتش چنان گذر می‌کنم که سیاه‌وش گذر کرد آن کسی (یار) که مرا حلقه بگوش عشق تو کرد، / نمی‌گذارد که عشق تو را فراموش کنم اگر تاج و تخت کاووس شاه را به من بدهند، / (نمی‌پذیرم) و هر هفته هفت بار جانم را پای بوس تو می‌کنم