شمارهٔ ۶۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: که، هوس زلف تو را دارم / مجنون‌آسا در جستجو و تکاپوی زلف توام آن غنچه‌ی گُل‌گون، شایسته‌ی زلف توست / جور و جفای زلف تو مرا کشته است تا دل من گرفتار چنبره‌ی زلف تو شد / جانی دارم و آن را فدای زلف تو می‌کنم ختن تا به ختای زلف تو را به دل قرار می‌دهم / سراسر جهان برابر نیمه‌ی بهای زلف تو است