شمارهٔ ۶۹ امیر پازواری
هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
اژدر صفتْ، آتش به دَمْ دارنه ته زِلْفْ
یا سنبل باغِ اِرَمْ ته زِلْفْ
اَلْقِصّه، هزار پیچ و خَمْ دارنه ته زِلْفْ
مِرْغِ دِل به چین گِلَمْ دارنه ته زِلْفْ
سی هاروتْ به چاهِ ظُلَمْ دارنه ته زِلْفْ
یا صفحه‌یِ سیمینْ رقم دارنه ته زِلْفْ
یاقُوتْ صفتْ نَسخِهْ قلم دارنه ته زِلْفْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
زلف تو، هزار پیچ و خم و چین و شکن دارد / زلف تو، مانند اژدر، نفس آتش‌زا دارد یا سنبل باغ بهشت را دارد زلف تو / خلاصه این‌که: هزار پیچ و خم دارد زلف تو مرغ دل را گرفتار کلاف گیسو دارد زلف تو / سی هاروت در چاه ظلمات زلف تو گرفتار است یا صفحه‌ی نقره‌فام منقش دارد زلف تو / یا مانند یاقوت، قلم نسخ دارد زلف تو