شمارهٔ ۶۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: کمندهای زلف مشکین تو / هزار گنج قارون به فدای زلف تو باد! مجنون‌وار خریدار زلف تو هستم / جانی را که خداوند می‌دهد، فدای زلف تو باد! تو شاه خوبانی (زیبایانی) و من گدای زلف تو هستم / مال و سر و جان من، هر سه فدای زلف تو باد! دو سوار تازنده را در دشت‌ستان زلف تو دیدم / و در پیش پای زلف تو پیاده شدم