شمارهٔ ۷۲ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

چنگ‌زن که چنگ خود را به نوایی ننوازد / از شرمساری زهره، هزار چنگ بر سر خود می‌زند می‌نوازند آن‌گاه که صدا درآید (اثر بگذارد) / پروین فلک هم با تو هم‌آهنگی (هم‌نوازی) می‌کند تا ماه و خورشید و فلک، چنگ خود را روشن کنند / رامش‌گر، چنگ تو را به نوایی می‌پردازد (می‌نوازد) تا سهیل، دیار یمن را منوّر و رنگین سازد / دولت تو آن‌قدر طولانی شود که کیهان، آوازه‌ی آن‌را آگاهی دهد