شمارهٔ ۸۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

آهویی که از من رمیده بود رام شد / آدمی آهوی رمیده را چگونه به چنگ می‌آورد؟ اگر که فلک یک دم یاری کند / دوست را با خمّ کمند به‌سوی خود می‌آورم (می‌کشم) تا آن‌زمان که آدم سخن آدم را می‌شنود / مبادا مرا از نظر کم کنی! تا که قطره‌ای آب در دریا نم می‌زند / ستم است که نظر خود را از من بکاهی