شمارهٔ ۹۰ امیر پازواری
الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
دایمْ منْ تره بختُ و اقبال بوینم
تره صد و بیست نوروز سال بوینم
سرخه گل پیونْ، دیمْره ته آلْ بوینم
الهی تنه دَشمنره لٰال بوینم
بد گوره تنه، من پایمالْ بوینم
بدخواهره غمخونهی ملال بوینم
تره سی هزار عید و نو سالْ بوینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
الهی، تو را فرخندهفال ببینم / همواره تو را با بخت و اقبال ببینم [الهی] تو را صد و بیست نوروز سالانه ببینم / مانند گل سرخ، رخسارهات را گُلگون ببینم الهی دشمن تو را لال ببینم / بدگوی تو را، من پایمال ببینم بدخواه تو را در غمخانهی ملال ببینم / تو را در سی هزار جشن و سال نو ببینم