شمارهٔ ۹۵ امیر پازواری
یاربْ بوینمْ دولتْرِهْ منْ به ته کُومْ
ته روشنهْ روزْ هرگز نَوِّهْ رنگِ شُومْ
اونْ زَبُونْ لالْ بوکه بدیئیره ته نومْ
ته دشمن تهیدستْ دَکِفِهْ بلا دُومْ
تو شاهِ خجیرونی، خجیره ته نُومْ
اِنشالّٰا فلک وُ چلْ بگردهْ ته کُومْ
تو رستم زالرِه آوری (بیاری) به شه دوم
تنه دشمنون پاک دکفن به ته دوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
یارب، دولت را من به کام تو ببینم / آرزومندم که روز روشن تو هرگز شب تار نشود لال شود زبانی که نام تو را به بدی یاد کند / آرزومندم که دشمنت با تهیدستی به دام بلا افتد تو شاه خوبانی و نام تو نیکوست / خدا بخواهد که چرخ و فلک به کام تو دور بزند تو رستم زال را به دام خود بیاوری / دشمنانت همگی به دام تو گرفتار شوند