شمارهٔ ۴ رفیق اصفهانی
رفیق اصفهانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مژده ایدل که وقت آن آمد
که ز غم بر کران توان آمد
دشت غم را کنار شد پیدا
بحر اندوه را کران آمد
وقت تشنیع دشمنان طی شد
گاه تحسین دوستان آمد
بلبلی ز آشیان جدا مانده
بار دیگر به آشیان آمد
طایری خورده سنگ جور خسان
پرکشان رفت و پرفشان آمد
صاحبا چاکر قدیم رفیق
که ز جور فلک به جان آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به تغییرات زمانی و احساساتی اشاره دارد. او از پایان دوران غم و دشمنی خبر می‌دهد و به آغاز دوران شادی و دوستی اشاره می‌کند. با توصیف بازگشت بلبل به آشیان و طایری که از سختی‌ها عبور کرده، نوید بهبود شرایط و پیروزی بر دشواری‌ها را می‌دهد. در نهایت، شاعر از رفیق وفادار خود یاد می‌کند که در مقابل مشکلات استقامت کرده است.