شمارهٔ ۱۶ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ملاقات یاری می‌گوید که با نگاهی جذاب و تسخیرکننده به او نظر دارد. این نگاه‌ها به نوعی در آماده‌سازی برای کشتن شاعر از عشق و غمزه تعبیر شده است. شاعر هم در حالی که دلی شکسته و بیمار دارد، از این وضعیت ناتوانی احساس ناامیدی می‌کند و به خدا اللّه و قدرتش پناه می‌برد.