شمارهٔ ۱۷ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت فردی اشاره می‌کند که با نگاهش دل و دین را مختل می‌کند. یک نگاه معنادار و غمزه می‌تواند برای دیگران دردسرساز باشد و نشان می‌دهد که انسان چقدر vulnerable و آسیب‌پذیر است. در انتها، شاعر به قدرت خداوند پناه می‌برد.