وفای شمع رهی معیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر درد و رنج شاعر است که از بی‌توجهی و فاصله دیگران رنج می‌برد. او به مرگ نزدیک شده ولی چهره محبوبش را نمی‌بیند و احساس تنهایی می‌کند. آشنایان او رفته‌اند و او تنها با شمعی که به بالینش می‌گرید، سر و کار دارد. امید و عشق از دلش رفته و غم همیشه با اوست. او به یاد روزهای خوب گذشته و جوانی‌اش حسرت می‌خورد. با وجود اینکه در حال حاضر فقط یک جسم بی‌ارزش است، اما هنوز هم به یاد معشوق و در جستجوی آنچه که از دست داده، دلش نمی‌خواهد تسلیم شود. شاعر از ساده‌لوحی‌اش می‌گوید که دوستش را دشمن می‌پندارد و به دنیای واقعی و مصلحت فکر نمی‌کند.