غزلها - جلد دوم — رهی معیری
فهرست شعرها
- سودازده — آن که سودازده چشم تو بوده است منم
- پایان شب — رفت و نرفته نکهت گیسوی او هنوز
- باران صبحگاهی — اشک سحر زداید از لوح دل سیاهی
- عمر نرگس — آتشین‌خوی مرا پاس دل من نیست نیست
- سراب آرزو — دل من ز تابناکی به شراب ناب ماند
- از خود رمیده — چو گل ز دست تو جیب دریده‌ای دارم
- نازک‌اندام — ز جام آینه‌گون پرتو شراب دمید
- سایه آرمیده — لاله داغدیده را مانم
- ستاره خندان — به گوش هم‌نفسان آتشین سرودم من
- بی‌سرانجام — مرغ خونین ترانه را مانم
- کوکب امید — ای صبح نودمیده! بناگوش کیستی؟
- مهتاب — ما نقد عافیت به می ناب داده‌ایم
- گریزان — چرا چو شادی از این انجمن گریزانی ؟
- شعله سرکش — لاله دیدم روی زیبای توام آمد به یاد
- لبخند صبحدم — گر شود آن روی روشن جلوه‌گر هنگام صبح
- ناآشنا — ما را دلی بود که ز دنیای دیگر است
- گیسوی شب — شب این سر گیسوی ندارد که تو داری
- شب‌زنده‌دار — خاطر بی‌آرزو از رنج یار آسوده است
- وفای شمع — مردم از درد و نمی‌آیی به بالینم هنوز
- مردم‌فریب — شب یار من تب است و غم سینه‌سوز هم
- هوسناک — در چمن چون شاخ گل نازک‌تنی افتاده است
- خنده برق — سزای چون تو گلی گرچه نیست خانه ما
- کوی می‌فروش — ما نظر از خرقه‌پوشان بسته‌ایم
- خاک شیراز — چون شفق گرچه مرا باده ز خون جگر است