ناله جویبار رهی معیری
رهی معیری / غزلها - جلد چهارم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گرچه روزی تیره‌تر از شام غم باشد مرا
در دل روشن صفای صبحدم باشد مرا
زرپرستی خواب راحت را ز نرگس دور کرد
صرف عشرت می‌کنم گر یک درم باشد مرا
خواهش دل هرچه کمتر شادی جان بیشتر
تا دلی بی‌آرزو باشد چه غم باشد مرا
در کنار من ز گرمی بر کناری ای دریغ
وصل و هجران غم و شادی به هم باشد مرا
در خروش آیم چو بینم کج‌نهادی‌های خلق
جویبارم ناله از هر پیچ و خم باشد مرا
گرچه در کارم چو انجم عقده‌ها باشد رهی
چهره بگشاده‌ای چون صبحدم باشد مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تنهایی و غم‌های خود صحبت می‌کند و به رغم تاریکی و مشکلات زندگی، به روشنایی و زیبایی‌های صبح اشاره می‌کند. او به این نکته توجه دارد که لذت‌های کوچک نیز برایش ارزشمندند و هرچقدر دلش کمتر آرزو داشته باشد، شادتر خواهد بود. همچنین، او از احساسات مختلط وصال و جدایی صحبت می‌کند و اینکه این دو حالت به هم وابسته هستند. در نهایت، شاعر با وجود مشکلات و عقده‌های موجود در زندگی‌اش، دنبال امید و روزنه‌های روشنایی است.