غزلها - جلد چهارم — رهی معیری
فهرست شعرها
- برق نگاه — به روی سیل گشادیم راه خانهٔ خویش
- خشکسال ادب — دگر ز جان من ای سیم‌بر چه می‌خواهی؟
- حصار عافیت — نسیم وصل به افسردگان چه خواهد کرد؟
- ناله جویبار — گرچه روزی تیره‌تر از شام غم باشد مرا
- حاصل عمر — بس که جفا ز خار و گل دید دلِ رمیده‌ام
- کیان اندوه — نی افسرده‌ای هنگام گل روید ز خاک من
- جلوه نخستین — رخم چو لاله ز خوناب دیده رنگین است
- بوسه جام — تو سوز آه من ای مرغ شب چه می‌دانی؟
- یار دیرین — به سوی ما گذار مردم دنیا نمی‌افتد
- سرگشته — بی‌روی تو راحت ز دل زار گریزد
- در سایه سرو — حال تو روشن است دلا از ملال تو
- دریادل — دور از تو هرشب تا سحر گریان چو شمع محفلم
- آیینهٔ روشن — ز کینه دور بود سینه‌ای که من دارم
- سیه مست — وای از این افسردگان فریاد اهل درد کو؟
- ساغر خورشید — زلف و رخسار تو ره بر دل بی‌تاب زنند
- پشیمانی — دل زودباورم را به کرشمه‌ای ربودی
- مکتب عشق — هرشب فزاید تاب و تب من
- آزاده — بر خاطر آزاده غباری ز کسم نیست
- حلقهٔ موج — گه شکایت از گلی گه شکوه از خاری کنم
- محنت‌سرای خاک — من کیستم ز مردم دنیا رمیده‌ای
- آتش جاوید — ستاره شعله‌ای از جان دردمند من است
- شکوه ناتمام — نسیم عشق ز کوی هوس نمی‌آید
- گلبانگ رود — نوای آسمانی آید از گلبانگ رود امشب
- پیر هرات — بخت نافرجام اگر با عاشقان یاری کند
- زبان اشک — چون صبح نودمیده صفا گستر است اشک