غزل شمارهٔ ۴۸ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عمق مفهوم رد و قبول و تاثیر آن بر وجود انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید در دنیای وجود، قبول و رد هر چیزی به کمال و فصل مرتبط است. تجربه‌ی رد و قبول او را به هلاکت می‌کشاند و نشان می‌دهد که این وضعیت را تا زمانی که از خود فاصله نگرفته، تجربه نکرده است. همچنین اشاره می‌کند که موجودیت انسان باید از ظاهر بگذرد و به معانی عمیق‌تری بپردازد. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که هیچ کس بدون حقیقت و درک واقعی از وجود نمی‌تواند به آرامش دست یابد و زهد و ریا در واقع بی‌معنی و غیرمنطقی است.