غزلیات — رضیالدین آرتیمانی
رضیالدین آرتیمانی / رضیالدین آرتیمانی
فهرست شعرها
- غزل شمارهٔ ۶ — خون شد دل پاره پارهٔ ما
- غزل شمارهٔ ۳ — آنچنان داده عشق جوش مرا
- غزل شمارهٔ ۸ — داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار است
- غزل شمارهٔ ۷ — جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
- غزل شمارهٔ ۱ — زهی طراوت حسن و کمال نور و صفا
- غزل شمارهٔ ۴ — نقابی بر افکن ز پی امتحان را
- غزل شمارهٔ ۵ — چون مهر بر آی بام و ایوان را
- غزل شمارهٔ ۲ — شوری نه‌چنان گرفت ما را
- غزل شمارهٔ ۱۶ — مرا در دل غم جانانه‌ای هست
- غزل شمارهٔ ۱۰ — کسی که در رهش از پا و سر خبردار است
- غزل شمارهٔ ۱۱ — چشم من چون به روی او باز است
- غزل شمارهٔ ۱۲ — مهر بر روی یار باخته رنگ است
- غزل شمارهٔ ۱۳ — چو در دور لبش تقوی حرام است
- غزل شمارهٔ ۱۴ — عشقی بتازه باز گریبان گرفته است
- غزل شمارهٔ ۱۵ — نه پر ز خون جگرم از سپهر مینائی است
- غزل شمارهٔ ۹ — بهشت است آن ندانم یا بهار است
- غزل شمارهٔ ۱۷ — در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشت
- غزل شمارهٔ ۲۳ — کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بندد
- غزل شمارهٔ ۲۲ — یقین ما به خیال و گمان نمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۲۱ — غم عشق تو ای حور پریزاد
- غزل شمارهٔ ۲۴ — سرم سودا دلم پروا ندارد
- غزل شمارهٔ ۱۸ — شورت در سر خمار نگذاشت
- غزل شمارهٔ ۲۰ — کنم از شام تا سحر فریاد
- غزل شمارهٔ ۱۹ — تا از بر چشم آن جوان رفت
- غزل شمارهٔ ۳۱ — سرم بالش تنم مفرش بسوزد
- غزل شمارهٔ ۲۵ — روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن برد
- غزل شمارهٔ ۲۷ — جائی که به طاعات مباهات توان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۰ — به من آن مه دگر امشب نسازد
- غزل شمارهٔ ۲۹ — گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
- غزل شمارهٔ ۳۲ — حیف که اوقات ما تمام هبا شد
- غزل شمارهٔ ۲۸ — صبا هر گاه وصف آن پری کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶ — نمیاید چو از دل بر زبان درد
- غزل شمارهٔ ۳۵ — ای کاش که سجاده به زنار فروشند
- غزل شمارهٔ ۳۷ — شب دوشم جمالی در نظر بود
- غزل شمارهٔ ۳۸ — شورش دوشین ما از می و ساغر نبود
- غزل شمارهٔ ۳۴ — مرا نه سر نه سامان آفریدند
- غزل شمارهٔ ۳۹ — چه خواهی ز دفتر تو ای خاک بر سر
- غزل شمارهٔ ۳۶ — مگر شور عشقت ز طغیان نشیند
- غزل شمارهٔ ۴۰ — آن برو رویست یا نور است یا قرص قمر
- غزل شمارهٔ ۳۳ — در روی تو دل به ما نمیمٰاند
- غزل شمارهٔ ۴۲ — چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار
- غزل شمارهٔ ۴۳ — آن روی چون ماه آن زلف چون مار
- غزل شمارهٔ ۴۵ — ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز
- غزل شمارهٔ ۴۴ — شور عشقی کرده بازم بیقرار
- غزل شمارهٔ ۴۱ — بی‌پرده برون میا که بسیار
- غزل شمارهٔ ۴۸ — بهوش باش که در بارگاه رد و قبول
- غزل شمارهٔ ۴۶ — چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانش
- غزل شمارهٔ ۴۷ — مرا چگونه نباشد حضور عیش و فراغ
- غزل شمارهٔ ۵۳ — پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴ — جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
- غزل شمارهٔ ۵۲ — چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم
- غزل شمارهٔ ۵۶ — زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم
- غزل شمارهٔ ۵۵ — تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم
- غزل شمارهٔ ۵۱ — با رخ همچو صبح و زلف چو شام
- غزل شمارهٔ ۴۹ — همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزم
- غزل شمارهٔ ۵۰ — گلها ز من شکفته مگر بانگ بلبلم
- غزل شمارهٔ ۶۱ — آنچه من از تو، خدا می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۵۸ — گهی هشیار و گه مست و ملنگم
- غزل شمارهٔ ۵۹ — وصالش دمی گر شود حاصلم
- غزل شمارهٔ ۶۲ — یکدم که دست داده و با هم نشسته‌ایم
- غزل شمارهٔ ۶۳ — آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته‌ایم
- غزل شمارهٔ ۶۴ — دست شوقی با گریبان آشنا می‌خواستیم
- غزل شمارهٔ ۵۷ — دور از و بسکه سوزم و سازم
- غزل شمارهٔ ۶۰ — چون دم از سودای جانان میزنم
- غزل شمارهٔ ۶۹ — حیفم آید که گویدش کس جان
- غزل شمارهٔ ۶۵ — ما بهر هلاک خود هلاکیم
- غزل شمارهٔ ۷۲ — مه نامهربانم بی‌گنه دامن کشید از من
- غزل شمارهٔ ۶۶ — بی‌رخت گر بگل نظاره کنیم
- غزل شمارهٔ ۷۰ — غمزه خونریز و عشوه در پی جان
- غزل شمارهٔ ۶۸ — بهار حسن یا بستان عشق است
- غزل شمارهٔ ۷۱ — ز خواب ناز خیز و فتنه سرکن
- غزل شمارهٔ ۶۷ — آموخت ما را آن زلف و گردن
- غزل شمارهٔ ۷۴ — روی یار است یا گل نسرین
- غزل شمارهٔ ۷۳ — مرا دستی است بالا دست گردون
- غزل شمارهٔ ۷۶ — تو بدین چشم شوخ و روی چو ماه
- غزل شمارهٔ ۷۷ — ای کاش که بود ما نبودی
- غزل شمارهٔ ۷۵ — نتوان گذشتن آسان از آن کو
- غزل شمارهٔ ۸۰ — ای که به جز دلبری تو کار نداری
- غزل شمارهٔ ۷۸ — کیم از جان خود سیری ز عمر خویش بیزاری
- غزل شمارهٔ ۷۹ — این نگه و چشم و زلف و رو که تو داری
- غزل شمارهٔ ۸۳ — چه التفات به خار و خس چمن داری
- غزل شمارهٔ ۸۴ — ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزی
- غزل شمارهٔ ۸۱ — خوشتر ز بهشتی و بهٰاری
- غزل شمارهٔ ۸۶ — بهار و باده و عشق و جوانی
- غزل شمارهٔ ۸۵ — چشمم افتاد بر جمٰال کسی
- غزل شمارهٔ ۸۷ — نه رسم دیر و نه آیین کعبه می‌دانی
- غزل شمارهٔ ۸۲ — نمیدانی تو رسم دوست داری
- غزل شمارهٔ ۸۸ — ای که در ره عرفان مستمند برهانی
- غزل شمارهٔ ۹۰ — چند دلهای مبتلا شکنی
- غزل شمارهٔ ۹۱ — نگاهی دیدم از چشم سیاهی
- غزل شمارهٔ ۹۴ — درین بوستانم نه هایی نه هویی
- غزل شمارهٔ ۹۲ — نرگست آن کند به شهلائی
- غزل شمارهٔ ۹۳ — از لطف چو در نظر نمی‌آیی
- غزل شمارهٔ ۸۹ — هجران اگر نکردی آهنگ زندگانی