رباعی شماره ۴۳ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات نشان‌دهنده حال و هوای دل شاعر است. او به غم و اندوهی که در دل دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش فقط برای غمش ساخته شده و خود را از حضور خداوند دور کرده است. شعر همچنین از عشق و عقل شاعر صحبت می‌کند؛ عشقی که سایه‌ای بر سر او نینداخته و عقلی که به دلیل بی‌فایده‌ای به باخت پرداخته است. به طور کلی، این ابیات احساس تنهایی و افسردگی شاعر را به تصویر می‌کشند.