رباعی شماره ۵۴ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از سعدی به مفهوم عدم محدودیت در مسیر شناخت و معرفت اشاره دارد. در این وادی، هیچ چیز گرفتار نیست و همه چیز در حال حرکت و آزادی است. شاعر به این نکته می‌پردازد که نباید به چیزهای بی‌ارزش مانند مردار (چیزهای فانی یا بی‌معنا) توجه کرد و باید به دنبال حقیقت و معرفت حقیقی بود. در واقع، نباید وقت خود را صرف امور سطحی و بی‌اهمیت کرد.