رباعی شماره ۶۰ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر longing (آرزو) شاعر برای معشوقی به نام اشرف است. او احساس می‌کند که در بهشت واقعی نمی‌تواند وجود داشته باشد، زیرا زیبایی و صفای اشرف او را مجذوب کرده و همه چیز در مقایسه با او رنگ می‌بازد. به نوعی، شاعر از زیبایی های بهشت می‌گوید اما این زیبایی‌ها در برابر صفای اشرف کم رنگ هستند و او بیشتر به عشق و زیبایی اشرف فکر می‌کند.