رباعی شماره ۶۹ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان حالتی از شادی و رقص می‌پردازد که از خلوص و بی‌ریایی سرچشمه می‌گیرد. او به نوعی از رقص اشاره می‌کند که برخلاف رقص‌های ظاهری و تسبیح‌وار، ناشی از عشق و حضوری عمیق به خداوند است. شاعر همچنین به عدم جدایی از هوای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در این حالت روحانی و عشق، حتی یک ذره هم از او خالی نیست و به همین سبب می‌رقصند.