رباعی شماره ۷۶ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خلوت و آرامش فضا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همه چیز در زندگی‌اش یکسان و ساده شده است. او مسیری را با دو جهان متفاوت طی کرده و نهایتاً خودش را در وضعیت یکرنگی و یکنواختی می‌بیند، به طوری که نمادهای مذهبی مانند سبحه و زنار نیز به یک حال درآمده‌اند.