رباعی شماره ۸۱ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تجملات و مظاهر فریبنده دنیا اشاره می‌کند که به طور نامناسبی بر عرش (علیین) قرار گرفته‌اند. او می‌گوید که نه راهی برای برگشت و نه راهی برای پیشرفت وجود دارد و به شخصی که در این وضعیت قرار دارد، توصیه می‌کند که از خجالت فرود بیاید و به زمین برگردد. این تصویر نمادین نشان‌دهنده زوال و عدم ثبات تجملات دنیوی است.