رباعی شماره ۸۰ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق غم و اندوه شاعر به خاطر فرزندان، همسر و خود اوست. او در تلاش است تا از قید مذهب و اصولی که او را محدود می‌کنند رهایی یابد و به دنبال بررسی وضعیت واقعی خود می‌باشد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که شاید بهتر باشد از مفهوم "هیچ" دوری نکند، چرا که اندیشیدن به هیچ، به او آرامش می‌دهد.