بخش ۶۲ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
از دهان تو همی آید غشاک
پیر گشتی ریخت مویت از هباک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت از شعر نشان می‌دهد که شخصی به گذر زمان و پیری خود اشاره می‌کند. او می‌بیند که با گذشت زمان، جوانی و زیبایی‌اش از بین رفته و موهایش ریزش کرده است. به طور کلی، این شعر به اندوه و ناامیدی از تغییراتی که در پیری به وجود می‌آید، اشاره دارد.