شمارهٔ ۱۰۸ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
گر کس بودی که زی توام بفگندی
خویشتن اندر نهادمی به فلاخن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از حافظ نشاندهندهی احساس اندوه و تنهایی شاعر است. او بیان میکند که اگر کسی وجود داشته باشد که بتواند او را از غم و ناراحتی نجات دهد، او برای این هدف خود را به خطر خواهد انداخت. به عبارت دیگر، حافظ از شدت عشق و وابستگی خود به دیگری سخن میگوید و تلاش میکند تا عمق احساسات خود را بیان کند.