شمارهٔ ۵ ابوالفرج رونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حال و روز دشوار اهل هنر و خردمندان اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دنیای پر از فتنه و بلا، تنها اشک‌ها و رنج‌ها هستند که می‌توانند پاک کننده‌ی دل و جان آدمی باشند. همچنین، شاعر به ظلم و جفای زمانه اشاره می‌کند که به اهل هنر سخت می‌گذرد و نمی‌توان از آن گریخت. در نهایت، اشاره می‌کند که در جامعه‌ای که افراد ناتوان و بی‌نما هستند، باید از مهم‌ترین مسائل و افراد دوری کرد و به مسیر درست هدایت شد.