غزل شمارهٔ ۱۲۷۷ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویش
سست گمان بوده‌ای عاقبت کار خویش
در هوس گلرخان سست زنخ گشته‌ای
های اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
راه زنان عشق را مرگ لقب کرده‌اند
تا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنم
هستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
پیش من آ که خوشم تا به برت درکشم
چون ز توام می‌رسد تحفه دلدار خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مخاطبش می‌گوید که در توصیف یار خود اشتباه کرده و به او خاطر نشان می‌کند که نباید به برخی ظواهر دل ببندد. او اشاره می‌کند که عشق واقعی با سختی‌ها و خطرات همراه است و نباید از این راه بترسد. همچنین، شاعر از مخاطب می‌خواهد که به او گوش کند چرا که او حقیقی و جدی است و در نهایت، به نزدیکی و محبت بین خود و یارش اشاره می‌کند.